Ziektes

 

Inentingen

Het is aan te raden om het konijn 1 keer per jaar tegen myxomatose en VHS (viraal haemorr hagisch syndroom) te laten enten. De entingen blijven 12 maanden werken en moeten daarom ieder jaar herhaald worden. Het grootste ricico om besmet te worden is in het voorjaar en zomer advies is het konijn in ieder geval in het voorjaar te laten enten.

Myxomatose

Dit is een virale aandoening die wordt overgebracht door bloedzuigende parasieten, zoals muggen of konijnenvlooien. De meeste uitbraken komen dan ook voor in late zomer en herfst, alhoewel ze het hele jaar kunnen optreden. In warme, droge jaren komen minder gevallen van myxomatose voor dan in koude, vochtige jaren.
Het myxoma-virus behoort tot de pokkenvirussen (zie foto).

het myxoma-virus, gezien door een electronenmicroscoop

Myxomatose komt in Europa pas voor sinds 1952, nadat het opzettelijk uit Zuid-Amerika was ge´mporteerd.
Myxomatose is nog steeds een aangifteplichtige ziekte in BelgiŰ.

De grote konijnenrassen (o.a. de Vlaamse Reus) zijn de meest gevoelige.

Symptomen
gelatineuze huidverdikkingen vnl. aan de oren, neus, oogleden en rond de aars. Met andere woorden, op alle plaatsen waar stekende insekten toegang hebben tot onbehaarde huid.
Verder zien we soms ook etterige oogvloei en neusvloei (zie foto's hieronder).

konijn met gezwollen neus a.g.v. myxomatose gezwollen ogen a.g.v. myxomatose

Prognose
In vroeger jaren verliep deze ziekte heel erg, met bijna 100% sterfte onder de niet-gevaccineerde dieren. Nu verloopt de aandoening meer chronisch en is de prognose gunstiger, alhoewel het sterfte-percentage toch nog kan oplopen tot 30 Ó 35%.
Dieren die de ziekte doormaken lopen een groot risico op het krijgen van bijkomende infecties, zoals een longontsteking door de Pasteurella-bacterie.

Behandeling
Behandeling is zeker zinvol, gezien de minder erge vorm van myxomatose van de laatste jaren en bestaat uit ondersteuning van het dier (eventueel een opname in onze praktijk) met dwangvoederen, extra vocht rechtstreeks in de bloedbaan en behandelen van secundaire infecties met aangepaste antibiotica.
Noodentingen komen vaak te laat, maar worden toch best zo snel mogelijk uitgevoerd.

Preventie
Preventie gebeurt, zoals bij de meeste virale aandoeningen, door vaccinatie. Deze bescherming werkt ongeveer 4 maanden, vandaar de noodzaak om konijntjes 2x per jaar te vaccineren.
Verder kan een goede insectenbestrijding nuttig zijn bij konijnen die buiten zitten.

 

Viral Haemorrhagic Disease (VHD)

Viral Haemorrhagic Disease (VHD), in Nederland wel het Virale Haemorrhagisch Syndroom genoemd, is een fatale en zeer besmettelijke konijnenziekte, die voor het eerst in 1984 in China werd waargenomen. De ziekte komt sindsdien ook in Europa voor. VHD wordt veroorzaakt door een virus. De ziekte kan zicht snel via o.a. mest, besmette dieren en materialen (vers gesneden gras) verspreiden.

VHD herkennen

Het konijn stopt met eten en krijgt meestal diarree, soms vloeibaar stinkend, soms bloederig. In een latere fase bloedt het soms uit de neus. De inwendige organen worden aangetast. Soms zit het dier alleen maar stil, en sterft plotseling na een paar uur, zonder verdere symptomen. Vaak hebben de konijnen een lijdensweg van een paar dagen.

Incubatietijd

Voornamelijk konijnen ouder dan 10 weken worden door VHD getroffen, waarbij jonge voedsters vooral erg gevoelig zijn. De tijd tussen besmetting en het zien van de eerste symptomen bedraagt 1-3 dagen. We kunnen drie vormen onderscheiden:

De sterfte na een VHD-infectie kan oplopen van 75% tot zelfs 100%.

Preventie

 De ziekte is niet te genezen, wel te voorkomen. Alleen een preventieve enting kan voorkomen dat je konijn ziek wordt. De beste tijd om de enting te laten geven is april/mei, zodat het konijn in de zomermaanden het best is beschermd.

Vaccinatieschema

Eerste vaccinatie: vanaf de leeftijd van 12 weken. De bescherming begint 4 dagen na de vaccinatie en is na 1 week optimaal.
Herhalingsvaccinatie: iedere 12 maanden, afhankelijk van het infectiegevaar.